Ezta­bai­da ter­mi­no­lo­gi­koa baino askoz gehiago

Irai­lak 11an, estro­pa­den biga­rren igan­dean egon­go diren bi mani­fes­ta­zio­ren hari­ra ira­ku­rri­ta­ko hain­bat iritzik etsi­pe­nez bete nin­du­ten, eta amnis­tia­ren kon­tzep­tu poli­ti­ko osoa berriz, eta behar den adi­na azal­tze­ko beha­rra sen­ti­tu nuen.

«Bi mani­fes­ta­zio leku eta ordu berean, gau­za ber­be­ra eskatzen»: amnis­tia, ale­gia. Ba ez, ez da ber­di­na eskatzen dena, hala balitz ez ginen egoe­ra hone­tan aur­ki­tu­ko eta.

Amnis­tia jen­de gehie­nak pre­soak kar­tze­le­ta­tik ate­ratzea dela uler­tzen du, bai­na ez da hori soi­lik. Hori amnis­tia zen­tzu juri­di­koan soi­lik uler­tzea da, etsaia­ren logi­ka­ren bai­tan. Guretzat, amnis­tia, bere zen­tzu poli­ti­ko osoan, pre­soen bal­din­tza­rik gabe­ko irte­tea, ihes­la­rien buel­ta, eta espetxe­ra edo­ta deserri­ra era­man zituz­ten arra­zoien gain­ditzea da. Hau da, pre­soen ate­ratzea eta arra­zoi horien­ga­tik pre­so gehia­go egon­go ez dire­la ber­matzea. Garai­pe­na, finean. Eus­kal Herri Lan­gi­lea­ren kasuan, garai­pen hori Eus­kal Herri Sozia­lis­ta litzateke.

Azke­nal­dian, «Rufi­ren bideak» argi utzi du zer nahi duen eus­kal pre­so poli­ti­koen­gan­dik. Inde­pen­den­tzia eta sozia­lis­moa lor­tze­ko fase iraul­tzai­le­tik nor­ma­li­za­zio poli­ti­koa­ren bidean akti­bo inde­pen­den­tis­ta bihur dai­te­ze­la, etsaia­ren lega­li­ta­tea onar­tuz eta gaur arte era­man­da­ko estra­te­gia (esta­tua­ri zile­gi­ta­sun oro ukatzea­re­na) albo bate­ra utziz. Rufik dio fase iraul­tzai­lea amai­tu­ta ez due­la zen­tzu­rik pre­soek espetxee­tan jarre­ra iraul­tzai­lea man­ten­tzea, bahi­tu poli­ti­ko moduan, eta estra­te­gia berri­ra mol­datze­ko espetxee­tan ere jarre­ra hori har­tu behar dute­la, edo­zein modu­tan espetxe­tik aha­lik eta azka­rren ate­ra eta aha­lik eta epe labu­rre­nean espetxeak hus­tu daitezen.

Gai­ne­ra, azke­nal­dian gero eta gehia­go ikus­ten ari gara estra­te­gia hau babes­tean “amnis­tia­ren nora­bi­dean” ema­ten diren pau­suak dire­la esa­ten dute­nak. Urte batzuez hitz hori albo­ra­tu zuten, eta berri­ro ere ari dira era­bil­tzen, bai­na bere zen­tzu poli­ti­koa guz­tiz desitxu­ratzen dute. Amnis­tia dei die­zaio­ke­gu hemen­dik 40 urte­ra espetxeak hus­tutzea­ri? Etsaia­ren lega­li­ta­tea­ren bai­tan pre­soak etxe­ra bueltatzeari?

Ezker Aber­tza­leak 1977ko amnis­tia legea arbuia­tu zuen, pre­soak kale­ra irten, bai­na egi­tu­raz­ko zapal­kun­tzak ber­din jarraitzen baitzuen, eta honen aur­ka borro­ka­tu ziren asko kar­tze­le­ra buel­ta­tu­ko baitzi­ren. Hau da, zapal­kun­tza bera gain­di­tu gabe ezin zen bene­ta­ko amnis­tiaz hitz egin, kar­tze­le­ra era­man zituen mili­tan­tzia hori orain­dik beha­rrez­koa zela­rik, zapal­kun­tza­ren oina­rriak alda­tu ezean. Urte­be­te nahi­koa izan zen Ezker Aber­tza­leak arra­zoia zue­la ikus­te­ko, 1978an 102 baitzi­ren Espai­nia­ko espetxee­tan zeu­den eus­kal pre­so poli­ti­koak. Arga­lak Arri­go­rria­ga­ko Amnis­tia­ren Alde­ko Komi­teei esan­da­ko hura gogoan izan behar degu:

Si hoy hay que luchar por la amnis­tía, tam­bién pien­so que la amnis­tía no pue­de ser sepa­ra­da de un con­jun­to de medi­das polí­ti­cas que son las úni­cas que pue­den hacer­la efec­ti­va (…) la amnis­tía no pue­de ser una medi­da ais­la­da, sino el resul­ta­do de una lucha que ha lle­ga­do al éxi­to, que ha dado los fru­tos por los que ese desarrollaba.

Batzuek dio­te ezta­bai­da hau soi­lik «ezta­bai­da ter­mi­no­lo­gi­koa» dela, bes­te batzuen­tzat egos­kor­ke­ria da, bai­na nire ustez ana­li­si hauek oso sin­plis­tak iza­teaz gain oker­tu­ta dau­de. Itxu­raz ter­mino baten ingu­ruan iza­ten ari den ezta­bai­da hau bi ildo poli­ti­ko ezber­di­nen arte­ko tal­ka da, bes­te hain­bat espa­rru­tan ere eman dai­te­kee­na, bai­na gaur egun Eus­kal Herrian amnis­tia­ren esa­nahia izan da kon­fron­ta­zio espa­rru nagusia.

Bi ildo hauek iraul­tza eta erre­for­ma dira, etsaia­ren logi­ka juri­di­ko­tik kan­po borro­katzea ala haren ins­ti­tu­zioe­ta­tik «kon­fron­ta­zio demo­kra­ti­koa» aurre­ra era­ma­tea. Amnis­tia­ren Alde­ko Mugi­men­duak Donos­tian egin­da­ko ira­kur­ke­tak zioen moduan:

Bi garai­pen bes­te­rik ez dau­de: Edo Eus­kal Herri Lan­gi­leak due­la 50 urte hasi­ri­ko borro­ka buru­raino era­ma­ten du, edo nor­ma­li­za­zio poli­ti­koa dei­tu­ri­ko etsaien bakean mur­gil­tzen gara.

Gaur egun ere, espai­niar eta fran­tziar esta­tuen Eus­kal Herri Lan­gi­lea­ren gai­ne­ko kla­se eta nazio zapal­kun­tzak ber­din dirau, eta beraz, borro­katzea­ga­tik espetxe­ra joa­te­ko bal­din­tzek ere ber­din dirau­te. Hori dela eta egin behar degu borro­ka amnis­tia­ren alde. Pre­soen kale­ratzea, ihes­la­rien buel­ta, eta pre­so eta ihes­la­ri poli­ti­ko gehia­go egon­go ez dire­la ber­ma­tu­ko dituen inde­pen­den­tzia eta sozialismoa.

Pre­so iraul­tzai­leen aska­ta­su­na­ren bidean, eta Eus­kal Herria askatzea­ren bidean, eus­kal lan­gi­le­ria­ri dago­ki­gu ildo iraul­tzai­le bat jarrai­tuz Eus­kal Nazio Aska­pen Mugi­men­dua ber­piz­tea, hori izan­go bai­ta Eus­kal Herria­ri eta bere alde dena eman­da­ko bere seme-ala­bei amnis­tia eka­rri­ko die­na, soi­lik garai­pe­nak ber­ma­tu­ko bai­tu amnis­tia. Bakean bizi gai­te­zen, aska­ta­su­na­ren bakea nahi degu.

Asier Genua, amnis­tia­ren alde­ko militantea.

Artikulua gustoko al duzu? / ¿Te ha gustado este artículo?

Share on facebook
Share on Facebook
Share on twitter
Share on Twitter

Deja una respuesta

Tu dirección de correo electrónico no será publicada. Los campos obligatorios están marcados con *