Uztai­lak 25, BATASUNA BORROKAN. MANIFESTAZIO NAZIONALA. BILBON

Azal­tzen ditu­gun lau oina­rri hauen eta bere edu­ki­nen ingu­ruan Eus­kal Herri­ko lan­gi­le­ria­ren eta herri sek­to­re ezber­di­nen inda­rren bata­su­na, elkar-kidetza eta akti­ba­zio borro­ka­la­ria sus­tatze­ko asmoz aur­kez­ten dugu eki­men hau.

Gure herriak kon­tuan har­tze­ko modu­ko herri auto-anto­la­ke­ta­ra­ko ahal­me­na era­kutsi du. Adie­raz­pen zehatze­ta­tik hara­go, gaur alda­rri­ka­tu nahi ditu­gun ira­kas­pen han­dien sor­tzai­le izan den eta hamar­ka­da luze­tan zehar eta belau­nal­diz belau­nal­di man­ten­du den borro­ka eta erre­sis­ten­tzia­ra­ko ahal­me­naz ari gara. Nos­tal­gia­tik urrun bai­na ger­ta­tu­ta­ko guz­tia gogoan izan­da. Etor­ki­zu­nez bete­ri­ko pers­pek­ti­baz bai­na orai­nal­diak agin­du­ta­ko errea­li­ta­te­tik abia­tuz.

Eki­men hau lan­gi­le­ria­ren maga­le­tik sor­tzen da, gure herria­ren bihotze­tik. Jarrai­tu beha­rre­ko ildoa hau dela uler­tzen duten anto­la­kun­de eta adie­raz­pen ezber­di­ne­ta­ko mili­tan­te­ek, orai­nal­di latz honi astin­dua eman nahi dio­ten gaz­te erre­bel­deek, umil­ta­su­ne­tik bere borro­kak eta espe­rien­tziak eman­da­ko one­na trans­mi­ti­tu nahi duten pre­so poli­ti­ko ohiek edo­ta, sigla zehatz bate­ko kide izan gabe, bere burua poli­ti­ko­ki akti­batze­ko auke­ra iku­si duten hain­bat lan­gi­lek… pro­po­sa­tu, sus­ta­tu eta anto­latzen dute eki­men hau.

Aurre­ra­pau­sua ema­te­ko beha­rra, nahia eta bete­beha­rra dau­ka­gu. Aurre­ra jotze­ko beha­rra, nahia eta bete­beha­rra. Eta eki­men hau borro­ka­ren bide­tik aurre­ra egi­ten jarraitze­ko muga­rri berria iza­tea nahi­ko genu­ke. Horre­ga­tik eta horre­ta­ra­ko, zu ere honen par­te sen­titzea espe­ro dugu.

  • Amnis­tia: bur­ge­siak eta bere adar mono­po­lis­ta­ren kon­trol­pe­ko esta­tuek era­gin­da­ko erre­pre­sio faxis­ta­ren ondo­rioz erre­pre­sioa pai­ra­tu eta pai­ratzen duten pre­so poli­ti­koen kale­ratze soi­laz hara­go, pre­so poli­ti­ko horiek defen­da­tu zituz­ten alda­rri­ka­pe­nak ase­be­tetze­ko neu­rri era­gin­ko­rren alde­ko borro­ka beza­la uler­tzen dugu amnis­tia, kapi­ta­lis­moak era­gin­da­ko asko­ta­ri­ko zapal­kun­tza for­men amaie­ra­re­kin lotuz. Eus­kal Herri­ko kasuan alda­rri­ka­pen his­to­ri­koa da Amnis­tia 1936tik gaur egu­ne­ra arte, lan­gi­le­ria eta bes­te herri kla­seen borro­ka guz­tie­tan pre­sen­te egon dela­rik indar guz­tiz. Amnis­tia Herri Fron­tea­ren 36ko otsai­le­ko pro­gra­man bar­ne har­tu zen eta mila­ka lan­gi­le borro­ka­la­ri kale­ra­tu zituen bes­te mila­ka eta mila­ka lan­gi­le­ren boz­ka jaso ondo­ren. Amnis­tia izan zen fran­kis­moa­ren azken urtee­ta­ko herri-alda­rri­ka­pen nagu­sie­ne­ta­koa eta, bes­teak bes­te, Amnis­tia­ren alde­ko borro­kak ohar­ta­ra­zi zuen gure herria Erre­for­ma kons­ti­tu­zio­na­la zeritzo­na faxis­moa­ren mozo­rrotze-ope­ra­zioa baino ez zela izan, kar­tze­lak egu­ne­tik egu­ne­ra berri­ro bete zire­la­ko Amnis­tia ize­na har­tu arren, espai­niar faxis­moak bere burua­ri eman­da­ko auto-indul­tu hut­sa baino ez zela­ko eman. Amnis­tia­ren alde­ko borro­ka eta herri alda­rri­ka­pe­nen alde­ko jar­due­ra­re­kin kon­tse­kuen­te iza­teak era­gin­da­ko erre­pre­sa­lia­tu poli­ti­koe­ki­ko elkar­ta­sun kon­tzien­tea izan da azken hamar­ka­da luzee­tan Eus­kal Herri­ko kalee­tan borro­ka­ren sua piz­tu­rik man­ten­tzea­ren arra­zoi nagu­sie­ne­ta­koa, esta­tua­ri bere bene­taz­ko izae­ra ager­tzen behar­tze­ko gil­tza. Amnis­tia jarrai­tu behar du iza­ten, pers­pek­ti­ba iraul­tzai­le eta borro­ka­la­ria­re­kin, herri lan­gi­leak eta bere sek­to­re kon­tzien­tee­nek borro­kaz defen­datzen jarrai­tu beha­rre­ko alda­rri­ka­pe­na.

  • Auto­de­ter­mi­na­zioa: bere esku­bi­de nazio­na­lak, bere­zi­ki, lurral­de­ta­su­na eta anto­la­ke­ta poli­ti­ko pro­pioa aska­ta­su­nez gau­za­tu eta egi­ka­ritze­ko esku­bi­deak ukatzen zaiz­kio gure herria­ri. Bi esta­tu bur­ge­sek, fran­tse­sak eta espai­no­lak, bere mer­ka­tua­ren eta esplo­ta­zio sis­te­ma­ren kon­trol­pe­ko muga geo­gra­fi­koak beti­kotze­ko asmoz, nazio­nal­ki zati­katzen eta zapal­tzen dute Eus­kal Herria. Auto­de­ter­mi­na­zio esku­bi­dea gau­za­tu nahi dugu herri lan­gi­lea­ren borro­ka­ren bul­tza­daz, eus­kal­dun beza­la beha­rrez­koa dugun aska­ta­sun nazio­na­la kapi­ta­lis­moa his­to­ria­tik behin-beti­ko baz­ter­tze­ko dugun beha­rra­re­kin lotuz. Gure hiz­kun­tza nazio­na­la ika­siz, era­bi­liz eta alda­rri­ka­tuz. Herri izae­ra eta herri-kul­tu­ra­ren adie­raz­pe­nak balioan jar­tzen eta defen­datzen. Gure etor­ki­zun poli­ti­koa aska­ta­su­nez era­ba­ki nahi dugu bai, bai­na ez ikus­ke­ra bur­ge­sak defen­datzen duen beza­la. Gure kla­seak, lan­gi­le­riak, bere egi­ten du zapal­kun­tza nazio­na­la­ren aur­ka­ko borro­ka eta bere intere­sen alde­ko borro­ka­re­kin lotzeaz gain, edu­kin aurre­ra­koiez betetzen du.

  • Lan­gi­le­ria: kla­se borro­ka­ren bai­tan defen­datzen dugun posi­zio poli­ti­ko, eko­no­mi­ko, sozial eta kul­tu­ra­la da guretzat lan­gi­le­ria. Lan­gi­le­ria­ren par­te gara, bere bai­tan gau­de koka­tu­ta, pai­ratzen due­na eza­gu­tu eta nozitzen dugu, gure mun­dua­ren ikus­ke­ra pro­le­tar­gotza­ren­gan­dik, lan­gi­le­ria­ren­gan­dik abia­tu egi­ten dela­ko. Kapi­ta­lis­moa­ren lur­pe­ratzai­lea iza­te­ko dei­tua dagoen indar his­to­ri­koa da lan­gi­le­ria. Kapi­ta­lis­moa sos­ten­gatze­ko ezin­bes­te­koa den oina­rri esplo­ta­tua, giza­te­ria­ren bizi­rau­pe­na­ren ber­mea den lana­ren sor­tzai­lea, abe­ras­ta­sun-meta amai­ga­beak ekoiz­ten dituen indar his­to­ri­koa. Herrial­de bakoitzean ezau­ga­rri par­ti­ku­la­rrak izan arren, muga­rik ez duen eta nazioar­te­koa den abe­rri baka­rra da lan­gi­le­ria. Jato­rria­ren gai­ne­tik etor­ki­zu­ne­ra begi­ra dagoen kla­se sozia­la da lan­gi­le­ria, piz­ten dituen borro­ka gogor guz­tie­tan ber­din­ta­su­na­ren eta elkar­ta­su­na­ren balo­ree­kin ezau­ga­rritzen dena. Gizar­te berri baten erai­kun­tza­ri eki­te­ko unean bur­ge­sia­ren eta bere sol­da­ta­pe­ko txa­kur guz­tien beha­rrik izan­go ez duen moto­re iraul­tzai­lea. Bere hel­bu­ru eta intere­sak irmo eta zuzen defen­da­tu ahal iza­te­ko eta bur­ge­sia­ren iru­zur eta era­gin ideo­lo­gi­koak gain­ditze­ko kla­se­ko era­ba­te­ko inde­pen­den­tzia ezin­bes­te­ko zaion kla­sea da lan­gi­le­ria. Lan­gi­le­ria da gure oina­rria eta hel­mu­ga, mun­du­ko herrial­de guz­tie­ta­ko lan­gi­leak batze­ko deia­ri eran­tzu­nez, inoren kon­tra mun­du­ko edo­zein toki­tan jazo­ta­ko edo­zein injus­ti­zia barre­nean sen­ti­tuz bizitze­ko bere hezi­bi­de eta anto­la­kun­tza­ri bide eman behar dion lan­gi­le­ria.

  • Anti­fa­xis­moa: bur­ge­sia­ren adar mono­po­lis­ta atze­ra­koie­nak bortxaz inda­rrean jar­tzen duen men­pe­ra­kun­tza for­ma zehatza da faxis­moa. Ezau­ga­rri komu­nak badi­tuz­te ere, for­ma ezber­di­ne­kin aur­kez­ten zai­gu faxis­moa, eta par­la­men­ta­ris­moa­ren fal­tsutzea da haie­ta­ri­ko bat. Anti­fa­xis­tak gara kapi­ta­lis­moa borro­ka­tu nahi dugu­la­ko eta kapi­ta­lis­moa borro­katzen dugu anti­fa­xis­tak gare­la­ko. Oina­rri horre­ta­tik ate­ratzen den ira­kur­ke­ta intere­sa­tu oro­ren izae­ra opor­tu­nis­ta sala­tu­ko dugu. Gogoan ditu­gu, gure egi­nez, nazioar­te­ko borro­ka honen par­te izan diren eta, bitar­te­ko guz­tiak bar­ne har­tuz, hamar­ka­da ezber­di­ne­tan faxis­moa­ren for­ma eta ager­pen ezber­din guz­tiei aurre egin dio­ten mun­du­ko mugi­men­du, anto­la­kun­de, lan­gi­le, par­ti­sano, maki, akti­bis­ta, gerri­la­ri eta borro­ka­la­ri guz­tiak. Esplo­tatzen eta zapal­tzen gai­tuen esta­tu espai­no­la­ren kasu bere­zian, 1936 – 1939ko Erre­sis­ten­tzia Anti­fa­xis­ta eka­rri nahi dugu gogo­ra, eta bere­zi­ki, gure herri­ko mili­tan­te, mili­ziano eta guda­ri anti­fa­xis­ta kon­tse­kuen­tee­nek eman­da­ko ere­dua. 1939tik, faxis­tek guda ira­ba­zi zute­ne­tik, faxis­moa da esta­tu espai­no­la­ren aur­kez­pen txar­te­la, bere egi­tu­ra poli­ti­ko eta judi­zial gore­ne­tan, Kons­ti­tu­zioa­ren jato­rri eta edu­ki­ne­tan, eli­te mono­po­lis­ten jar­due­ra esplo­tatzai­le eta inpe­ria­lis­te­tan, bote­re judi­zial, indar erre­pre­si­bo eta eli­za­ren esta­men­tu guz­tie­tan jaun eta jabe da faxis­moa. Aipa­tu gabe ezin dugu utzi esta­tu fran­tse­sean inda­rrean egon­da­ko nazien alde­ko Vichy­ko Gober­nua­ren izae­ra 1945etik gero­ra inda­rrean man­ten­du zela depu­ra­zio fal­tsu baten ondo­tik, kolo­nia­lis­moak eta jazar­pen inpe­ria­lis­tak, basa­ke­ri poli­zia­lak eta herrion aska­ta­su­na­re­ki­ko mes­pretxuak ezau­ga­rritzen due­la­ko fran­tses esta­tua orain­dik. Faxis­moa ez da, erre­for­mis­tek sin­pli­fi­katzen duten beza­la, hau­tes­kun­de bur­ge­sen bidez gain­di­tu beha­rre­ko alder­di poli­ti­ko jakin baten dis­kur­tso naz­ka­ga­rri bat. Faxis­moa bur­ge­siak esku­ra duen men­pe­ra­kun­tza for­ma da, arris­kutsua da, gerrak era­gi­ten ditu eta lan­gi­le­ria­ren esplo­ta­zioa bider­katze­ko tres­na da. Orain­go hone­tan, judu­ta­rrak eta kons­pi­ra­zio maso­ni­koak baino, Covid-19a izan­go da faxis­moa beti­kotzen jarraitze­ko aitza­kia. Herri borro­ka anti­fa­xis­ta denon ardu­ra da. Ez dira pasa­ko!

Ekar­pen eta atxi­ki­men­duak: [email protected]​protonmail.​com

2020ko ekai­na­ren 27an

Artikulua gustoko al duzu? / ¿Te ha gustado este artículo?

Share on facebook
Share on Facebook
Share on twitter
Share on Twitter

Una respuesta

Deja una respuesta

Tu dirección de correo electrónico no será publicada. Los campos obligatorios están marcados con *